Podwyższony ALAT i AspAT: co oznacza wynik i jakie są normy
Podwyższony ALAT i AspAT nie przesądza o chorobie wątroby. Sprawdź, co mierzą te badania krwi, jakie są normy i kiedy wynik omówić z lekarzem.
Podwyższony ALAT i AspAT oznacza, że aktywność aminotransferaz we krwi przekracza zakres referencyjny laboratorium. Enzymy te znajdują się głównie wewnątrz komórek wątroby i mięśni, dlatego ich zwiększona aktywność wskazuje najczęściej na uszkodzenie komórek, w których występują — nie mówi jednak, co je spowodowało ani jak duże jest odchylenie od stanu prawidłowego1. Pojedynczy podwyższony wynik nie jest rozpoznaniem choroby. Interpretacja należy do lekarza, który zestawia go z wywiadem, objawami i pozostałymi badaniami.
Najważniejsze informacje
- ALAT (aminotransferaza alaninowa, inne skróty: ALT, AlAT) i AspAT (aminotransferaza asparaginianowa, inaczej AST) to enzymy oznaczane w próbce krwi żylnej.
- Orientacyjna norma aktywności obu enzymów wynosi poniżej 40 U/l, ale wynik zawsze porównuje się z zakresem referencyjnym podanym przez konkretne laboratorium1.
- Przyczyną podwyższenia mogą być choroby wątroby, ale także uszkodzenie mięśni, na przykład po intensywnym wysiłku.
- W programie Moje Zdrowie ALAT i AspAT należą do zakresu rozszerzonego, zlecanego przy czynnikach ryzyka chorób wątroby3.
- Przed badaniem nie odstawia się samodzielnie leków ani suplementów. O wszystkich przyjmowanych preparatach należy poinformować lekarza.
ALAT i AspAT: co to za badanie
ALAT i AspAT to dwa enzymy z grupy aminotransferaz, które uczestniczą w przemianach białek. W warunkach prawidłowych działają wewnątrz komórek, przede wszystkim w wątrobie i mięśniach, w tym w mięśniu sercowym. Do krwi przenikają w większej ilości wtedy, gdy komórki ulegają uszkodzeniu — dlatego oznaczenie ich aktywności w surowicy służy głównie ocenie wątroby1.
Badanie polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi z żyły, zwykle razem z innymi oznaczeniami. Lekarz zleca je między innymi przy podejrzeniu choroby lub uszkodzenia wątroby, w ramach kontroli leczenia oraz w badaniach profilaktycznych.
Normy ALAT i AspAT
Według Medycyny Praktycznej orientacyjna norma aktywności zarówno ALAT, jak i AspAT wynosi poniżej 40 U/l1. Zakresy referencyjne różnią się jednak między laboratoriami w zależności od stosowanej metody, dlatego rozstrzygające znaczenie ma przedział wydrukowany obok wyniku, a nie tabela z internetu.
Samo przekroczenie górnej granicy nie określa przyczyny ani ciężkości problemu. Znaczenie ma między innymi skala odchylenia, czas jego utrzymywania się oraz to, czy nieprawidłowość dotyczy jednego enzymu, czy obu. Te elementy ocenia lekarz, często zlecając powtórzenie oznaczenia po pewnym czasie.
Podwyższony ALAT i AspAT: możliwe przyczyny
Zwiększona aktywność aminotransferaz towarzyszy wszystkim rodzajom zapalenia wątroby: wirusowemu, alkoholowemu i autoimmunologicznemu. Może również wynikać z uszkodzenia wątroby przez leki i inne substancje toksyczne dla tego narządu1. W kierunku jednej z częstych przyczyn wirusowych wykonuje się badanie anty-HCV.
Przyczyna nie musi jednak leżeć w wątrobie. Ponieważ aminotransferazy, zwłaszcza AspAT, występują także w mięśniach, ich aktywność rośnie przy uszkodzeniu tkanki mięśniowej — na przykład po urazie, przy zapaleniu mięśni albo po wyjątkowo intensywnym treningu1.
Z tego powodu podwyższonego wyniku nie interpretuje się w oderwaniu od okoliczności. Informacja o wysiłku fizycznym w dniach przed pobraniem, spożywaniu alkoholu, przyjmowanych lekach i suplementach pozwala lekarzowi odróżnić odchylenie przejściowe od takiego, które wymaga dalszej diagnostyki. Żadnego leku nie należy przy tym odstawiać na własną rękę.
Czym różnią się ALAT i AspAT
ALAT jest silniej związany z komórkami wątroby, dlatego jego wzrost częściej odzwierciedla proces dotyczący tego narządu. AspAT występuje również w mięśniach szkieletowych i sercowym, więc na jego aktywność mogą wpływać także przyczyny pozawątrobowe. Porównanie obu wartości pomaga lekarzowi uporządkować dalsze postępowanie, ale wzajemnej relacji enzymów nie powinno się interpretować samodzielnie2.
W skierowaniach i na wynikach oba enzymy pojawiają się pod różnymi skrótami: ALAT, AlAT lub ALT to to samo oznaczenie, podobnie jak AspAT i AST. Część laboratoriów używa też starszych skrótów GPT i GOT — wyjaśniamy je w artykule o transaminazie GPT (ALT). Różnica dotyczy wyłącznie zapisu, a nie rodzaju badania.
ALAT, AspAT i GGTP — dlaczego ocenia się je razem
ALAT i AspAT wchodzą w skład panelu potocznie nazywanego próbami wątrobowymi, obok GGTP, a w szerszych zestawieniach także fosfatazy alkalicznej i bilirubiny. Każdy z parametrów wnosi inną informację: aminotransferazy wskazują raczej na uszkodzenie komórek wątroby, natomiast GGTP uwzględnia się w ocenie dróg żółciowych. Dopiero łączna analiza panelu, objawów i wywiadu pozwala zaplanować dalsze kroki2.
Podwyższone GGTP kieruje uwagę przede wszystkim na zaburzenia odpływu żółci, czyli cholestazę — w takich sytuacjach rośnie zwykle także aktywność fosfatazy alkalicznej. Zwiększoną aktywność GGTP stwierdza się jednak również w innych stanach, między innymi u pacjentów z nowotworami lub po zawale serca. Orientacyjna norma GGTP wynosi poniżej 35 U/l u kobiet i poniżej 40 U/l u mężczyzn2. Dlatego zestawienie podwyższonego GGTP z wynikami ALT i AST interpretuje się łącznie: pomaga ono lekarzowi ocenić, czy problem dotyczy raczej komórek wątroby, czy dróg żółciowych.
Podwyższone próby wątrobowe — czy zawsze oznaczają chorobę wątroby
Nie. Podwyższone próby wątrobowe mogą świadczyć o uszkodzeniu wątroby, ale nieprawidłowe aktywności enzymów wątrobowych obserwuje się także w chorobach innych narządów — między innymi w chorobach tarczycy, celiakii i niektórych chorobach mięśni2. Wynik może zaburzyć również sama próbka: przy hemolizie w próbce krwi część oznaczeń biochemicznych, w tym enzymów, wychodzi niemiarodajna i laboratorium może poprosić o powtórne pobranie.
Adnotacja „podwyższone enzymy wątrobowe” na wyniku jest więc punktem wyjścia do rozmowy z lekarzem, a nie rozpoznaniem. O dalszych krokach decyduje skala odchylenia, towarzyszące objawy i wyniki pozostałych badań.
ALAT i AspAT w programie Moje Zdrowie
W programie profilaktycznym Moje Zdrowie oznaczenia ALAT i AspAT nie należą do badań podstawowych. Wchodzą w skład zakresu rozszerzonego — pakiet enzymów wątrobowych (ALAT, AspAT, GGTP) i/lub badanie anty-HCV otrzymują osoby, u których ankieta wskaże czynniki ryzyka chorób wątroby3. Pełną listę badań obu zakresów zbiera wykaz badań programu.
Wyniki omawia się na wizycie podsumowującej w przychodni POZ. Dzięki temu odchylenie od zakresu referencyjnego trafia od razu do lekarza, który zna kontekst: wiek, choroby przewlekłe, leki i pozostałe wyniki bilansu.
Jak przygotować się do badania ALAT i AspAT
Samo oznaczenie aminotransferaz nie wymaga skomplikowanego przygotowania, jednak pobranie zwykle obejmuje więcej badań i wtedy obowiązują zasady całego zestawu, w tym ewentualne pozostanie na czczo. Polskie Towarzystwo Diagnostyki Laboratoryjnej zaleca powstrzymanie się od alkoholu i znacznego wysiłku fizycznego przez 48 godzin przed pobraniem krwi4.
Przed badaniem warto:
- sprawdzić instrukcję przychodni lub laboratorium dla całego zleconego zestawu;
- zrezygnować z intensywnego treningu w dobach poprzedzających pobranie, ponieważ wysiłek może przejściowo zawyżyć aktywność enzymów;
- unikać alkoholu zgodnie z zaleceniem placówki;
- zgłosić wszystkie przyjmowane leki i suplementy, nie odstawiając żadnego z nich samodzielnie.
Ogólne zasady opisuje checklista przygotowania do badania krwi.
Kiedy podwyższony wynik wymaga szybkiej konsultacji
Większość odchyleń ALAT i AspAT wykrytych w badaniach profilaktycznych omawia się w zwykłym trybie, na planowej wizycie. Pilny kontakt z lekarzem jest potrzebny wtedy, gdy nieprawidłowemu wynikowi towarzyszą nasilone objawy: żółte zabarwienie skóry lub białek oczu, bardzo ciemny mocz, silny ból brzucha, uporczywe wymioty albo gwałtowne pogorszenie samopoczucia. Badanie laboratoryjne nie zastępuje wtedy diagnostyki objawów, a zwlekanie z konsultacją może opóźnić leczenie.
Źródła
Treść ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej. Decyzje dotyczące zdrowia konsultuj z lekarzem.